Turfwinning te Soest in de 15de eeuw

Abstract

In 1399 werd het Hezerveen in Hees onder Soest verdeeld nadat Utrechters er bij de Sint-Paulusabdij op hadden aangedrongen de betreffende gronden van hof- en tijnsgoed in leengoed te veranderen. De Soester tijnslieden vonden een andere oplossing. Zij hadden al in het vierde kwart van de 14de eeuw de tot de gewaarde hoeven horende veengronden verdeeld en de rechten op het veen van die op de hoeven losgemaakt door deze apart te vervreemden. Tot 1394 bestond onenigheid tussen de buren van beide dorpen. Deze werd toen door bisschop Frederik van Blankenheim opgelost door voor beide venen een grens aan te wijzen en de Soesters toe te staan de tegenwoordige Veensloot te graven. In 1398 kregen twee Soesters en twee Amersfoorters toestemming deze sloot te verlengen en het Oude Grachtje te verbreden om daarover hun turf naar de Melm te vervoeren. Deze vier vormden met veertien andere lieden uit Soest en Amersfoort een maatschap, genaamd de 'Gezellen vander Zoestergraften', die tot tenminste 1441 bleef voortbestaan