Het combineren van interne en externe evaluatie in een kwaliteitszorgsysteem. Dansen op een slap koord

Abstract

In diverse bijdragen over kwaliteitszorg in het onderwijs wordt met grote verwachtingen gepleit voor een complementaire en geïntegreerde relatie tussen interne en externe evaluatie van scholen. In deze bijdrage tonen we aan dat die verwachtingen slechts gedeeltelijk terecht zijn. De vraag of verantwoording en schoolontwikkeling verzoend kunnen worden, is immers complex en behoeft een genuanceerd antwoord. Enerzijds zijn er inderdaad sterke argumenten die het pleidooi voor een integratie van interne en externe evaluaties ondersteunen. Anderzijds zijn er bedenkingen te formuleren bij zo’n integratie zodat een kritische houding aangewezen lijkt. De kern van deze bijdrage is dan ook een pleidooi voor fundamentele reflecties bij de rol van zelfevaluaties en schooldoorlichtingen. Als uitgangspunt van die reflecties nemen we de verwachtingen die verschillende stakeholders (betrokkenen) koesteren ten aanzien van scholen. We presenteren een mogelijk scenario om tot een succesvol samenspel te komen tussen doorlichtingen van en zelfevaluaties door scholen. Eerder dan het uitstippelen van een te volgen weg, willen we voer geven tot discussie en de aandacht vestigen op een aantal richtlijnen en aandachtspunten voor het samenbrengen van beide evaluatievormen in een deugdelijk kwaliteitszorgsysteem.