Methoden voor isolatie, identificatie en gevoeligheidsbepaling van Campylobacter spp.

Abstract

In de afgelopen jaren werden vanuit landelijke medisch microbiologische laboratoria wisselende resistentiecijfers van Campylobacter jejuni en Campylobacter coli voor erytromycine gerapporteerd. Om de oorzaak hiervan te onderzoeken werden aanvullende onderzoeken verricht. Allereerst werden de resultaten van de fenotypische identificatie van deelnemende laboratoria vergeleken met moleculaire identificatie. Van de landelijke isolaten bleek 92 procent correct fenotypisch geïdentificeerd. Vervolgens werd de gevoeligheidsbepaling herhaald met een microbouillonverdunningsmethode. Daaruit bleek dat er sprake was van een discrepantie wat betreft erytromycinegevoeligheid bij 9 procent en wat betreft ciprofloxacinegevoeligheid bij 7 procent van de isolaten. In een enquête werd gevraagd naar de methoden voor isolatie, identificatie en gevoeligheidsbepaling van campylobacters. De meeste laboratoria gebruikten adequate selectieve kweekmedia voor de isolatie van C. jejuni en C. coli. De diskdiffusiemethode werd breed toegepast als gevoeligheidsbepaling. Bij gebrek aan interpretatiecriteria varieerden de gebruikte afkapwaarden voor de zonediameters echter sterk. Hierdoor blijft het onduidelijk of de resistentiecijfers van erytromycine in campylobacters wel met de juiste methoden en afkapwaarden zijn vastgesteld. In afwachting van validatie van de diskdiffusiemethode en de te gebruiken interpretatiecriteria, is het gebruik van minimum inhiberende concentratie- (MIC-)bepalingen en cut-offwaarden het beste alternatief.