Normering van het risicostrafrecht: Over retributie en het "Quarantaine-model"

Abstract

Kritieken op het risicostrafrecht houden veelal verband met retributivistische uitgangspunten. In tegenstelling tot een retributivistisch schuldstrafrecht, waarin schuld en vergelding straf zouden begrenzen, zou het risicostrafrecht dergelijke begrenzende, rechtsbeschermende componenten missen. In deze bijdrage beogen we dit beeld te nuanceren. We betogen dat (1) retributivistische noties als schuld en vergelding slechts beperkt in staat blijken om straffen te begrenzen en (2) dat méér nadruk op gevaar mogelijk een zinvolle, aanvullende bijdrage kan leveren aan de normering en afbakening van strafrechtelijke sancties binnen het risicostrafrecht. Dit doen we aan de hand van een epistemisch argument tegen het retributivisme dat samenhangt met het alternatieve Public Health-Quarantine-Model.