Omdenkers voor onderzoeksbegeleiding in de lerarenopleiding

Abstract

Onderzoek en onderwijs lijken gescheiden werelden. Als lerarenopleiders zien we regelmatig docenten in opleiding, die met hun onderzoek in een klap grote vraagstukken willen oplossen en generaliseerbare uitspraken willen doen. Hiervoor kiezen zij een onderzoeksdesign, dat vaak niet optimaal aansluit bij hun expertise en hun dagelijkse onderwijspraktijk. Dit is zowel onwenselijk, als onnodig: goed onderzoek kan namelijk aansluiten bij de dagelijkse onderwijspraktijk. Echter, dit wordt niet altijd als onderzoek herkend en erkend. Onderzoek wordt mede hierdoor te vaak gezien als iets wat docenten alleen tijdens en voor hun opleiding doen. Ons ideaal is dat onderzoek een vanzelfsprekend onderdeel van onderwijs wordt en daarmee een gebruikelijke professionaliseringsstrategie van docenten. Om dit te bereiken, denken we dat begeleiding van onderzoek door studenten anders ingericht moet worden. In dit artikel presenteren we daarvoor een aantal ‘omdenkers’ die opleiders kunnen gebruiken om onderzoeksbegeleiding zo vorm te geven dat geïntegreerd wordt in het onderwijs. De omdenkers zijn ontwikkeld op basis van jarenlange ervaringen bij het begeleiden van onderzoek in de lerarenopleiding en gevoed door het gedachtengoed van boundary crossing.