Middel van bestaan in het oude Mesopotamië

Abstract

De veestapel omvatte, in volgorde van belang en omvang, schapen, geiten [te zamen het ‘kleinvee’ vormend], runderen en -zeker in de dorpen- een weinig varkens. Al deze dieren leverden vlees, in de oudheid een luxe-voedsel. Het kleinvee werd hoofdzakelijk gehouden voor de wolproduktie; een verscheidenheid van schapenrassen bracht een navenant aantal wolkwaliteiten voort. Wol was dan ook de grondstof bij uitstek van de geavanceerde textielnijverheid, waarin het dure linnen van minder belang was. [Overigens werd in de oudheid de gesponnen wol altijd tot stoffen gewéven; de techniek van het breien is van veel later tijd en stamt van de Aziatische steppebewoners, in wier trekkend bestaan het weefgetouw slecht past.] Behalve vlees leverde het rundvee tal van bijprodukten, zoals lederwaren en beenderlijm. Pluimvee arriveert pas in de Perzische tijd; wel hield men reeds ganzen en eenden.