De relatie tussen opvoeding, socialisatie, ontwikkeling en radicalisering: overzicht van en hiaten in de beschikbare kennis

Abstract

Nederland heeft weliswaar in de afgelopen jaren niet te maken gehad met terroristische aanslagen, maar er is geen reden om aan te nemen dat radicalisering afneemt of dat terrorisme geen vruchtbare bodem kent. Het is opvallend dat er nog steeds een groot gebrek aan kennis is over de relatie tussen radicalisering en socialisering, opvoeding en de ontwikkeling van jongeren, terwijl radicalisering relatief vaker voorkomt onder adolescenten en de leeftijd van geradicaliseerde jongeren steeds lager wordt. Dit artikel beschrijft de wetenschappelijke kennis die aanwezig is alsmede de gaten die nog moeten worden gevuld. Dit doen we aan de hand van theoretische veronderstellingen ten aanzien van de mogelijke invloed van ouders, de school en de moskee op zowel het ontstaan van radicalisering alsook de vermindering van de kans daarop. We eindigen met voorstellen voor pedagogisch onderzoek, dat richtlijnen kan opleveren voor het voorkomen van radicalisering.Abstract Although the Netherlands have not experienced any terrorists attacks in the past years, there is no reason to assume that radicalisation is declining nor that the soil for terrorism has become less fertile. It is striking that there is still hardly any knowledge about the relation between radicalisation and socialisation, education and development of youngsters, even though radicalisation is relatively more frequent amongst adolescents and the age of radicalised youngsters is declining. This article describes the available knowledge and the gaps that need to be filled on the basis of theoretical presumptions with regard to the possible influence of parents, the school and mosque on the rise of radicalisation as well as their influence on diminishing the likelihood of radicalisation. We end with proposals for further educational research, which can provide guidelines for the prevention of radicalisation.