Stedelijk beleid en sociale cohesie in twee herstructureringswijken : Nieuw-Hoograven (Utrecht) en Bouwlust (Den Haag)

Abstract

Niet alleen het stedelijke vernieuwingsbeleid zélf, maar ook het beleidsproces kan de sociale cohesie in stadswijken beïnvloeden. Heeft de manier waarop bewoners en beleidsmakers met elkaar samenwerken bijvoorbeeld invloed op de cohesie? En maakt het uit of de verschillende institutionele partners (gemeente, woningcorporaties, welzijnswerk) op één lijn zitten? Uit onderzoek in Nieuw-Hoograven (Utrecht) en Bouwlust (Den Haag) is gebleken dat de effecten op de sociale cohesie veelal onbedoeld zijn. De binding tussen de bewoners neemt bijvoorbeeld sterk toe bij uitblijvende communicatie van de professionals, niet nagekomen beloften of bedreigende situaties zoals sloopplannen. Het beleidsproces kan ook een positieve uitwerking hebben. Wanneer bewoners beleidsmakers persoonlijk kennen zijn zij eerder geneigd om te participeren in leefbaarheidsprojecten en buurtorganisaties. Een hogere participatiegraad draagt op zijn beurt weer bij aan een versterking van de cohesie.