Nieuwere inzichten omtrent prikkels bij planten

Abstract

Saxa crescunt, Plantae crescunt et vivunt, Animalia crescunt, vivunt et sentiunt, zoo luidt een oud adagium, dat kort en kernachtig wenschte aan te duiden, welk verschil men aantreft tusschen de drie rijken der natuur. Hoe ver staan wij met onze tegenwoordige kennis daarvan af! Vooreerst al, omdat de vergelijking van den groei van een kristal met dien van een levend wezen ons toch wel wat al te oppervlakkig lijkt! De grens tusschen de saxa aan den eenen, de georganiseerde wereld aan den anderen kant, is veel scherper dan men vroeger ooit gedacht heeft. Maar daarentegen is de scheidingslijn tusschen plant en dier niet te trekken en het verschil zeer zeker niet te zoeken in het reactievermogen ten opzichte van uitwendige prikkels. Immers zoo zou ik het „sentiunt" in onze tegenwoordige termen willen vertalen.