De effectiviteit van preventiebeleid: een bestuurskundige analyse

Abstract

Het artikel onderzoekt de effectiviteit van het Nederlandse gezondheidspreventie­beleid vanuit een bestuurskundig perspectief, met nadruk op de theorie van samenwerkend besturen (collaborative governance). Een analyse van de juridische vormgeving van het preventiebeleid en van nationale en lokale preventieakkoorden laat zien dat veel randvoorwaarden voor effectieve samenwerking ontbreken: er is onvoldoende gelijkwaardigheid tussen betrokkenen, leiderschap is zwak, besluitvormingsfora zijn niet exclusief, en het vertrouwen tussen partners is beperkt. Gemeenten hebben weliswaar een centrale rol, maar worden belemmerd door gefragmenteerde regelgeving, beperkte middelen en een gebrek aan regie vanuit het Rijk. De auteurs concluderen dat gemeenten meer kunnen doen door leiderschap te tonen, vertrouwen te bouwen en inwoners actief te betrekken. Tegelijkertijd is er een duidelijke taak voor de rijksoverheid om wetgeving en financiële ondersteuning te bieden. Zonder deze verbeteringen blijft de effectiviteit van het preventiebeleid beperkt.