Geen catechismus leren, maar nadenken

Abstract

Hoe berekenen we 345 × 729? Steeds minder basisschoolleerlingen leren nog hoe ze dit uit kunnen rekenen. Voor een dergelijk gruwelvoorbeeld worden zij naar de rekenmachine doorverwezen. Aldus Willem Uittenbogaard, auteur van dit artikel. Het recent door de CITO uitgevoerde PPON-onderzoek heeft aangetoond, dat de vaardigheden van snel en foutloos rekenen sterk omlaag zijn gegaan. Waar Hans Freudenthal nog voor het inzichtelijk oefenen van algoritmen pleitte, is men inmiddels verder: het toepassen van een algoritme is geen wiskunde. Sinds de jaren tachtig zijn systematisch steeds meer nieuwe methoden zoals de ‘hapmethode’ in het rekenonderwijs op school geïntroduceerd om kinderen handig te leren rekenen. In het juni 2007-nummer heeft Jan van de Craats, hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Amsterdam en de Open Universiteit, deze praktijk aan de kaak gesteld. Willem Uittenbogaard, medewerker van het Freudenthal Instituut, geeft al 37 jaar op een pabo les en werkt daar zowel met kinderen als studenten en stoort zich aan de kritiek van Van de Craats. In dit artikel bespreekt hij de door Van de Craats aangehaalde voorbeelden vanuit zijn eigen perspectief. Moet 345 × 729 tot de gruwelvoorbeelden worden gerekend?