Wetenschapscommunicatie van interdisciplinaire onderzoeksprojecten

Abstract

Resultaten uit interdisciplinaire onderzoeksprojecten moeten, net als bij disciplinaire projecten, gedeeld worden met een niet-academisch publiek om impact te hebben op de maatschappij. Bij interdisciplinaire opleidingen leren studenten om vanuit verschillende disciplinaire perspectieven een allesomvattend antwoord te geven op een complexe vraag. De wetenschapscommunicatie van interdisciplinaire projecten omvat daarom meerdere disciplinaire inzichten alsook het uiteindelijke interdisciplinaire inzicht. De vraag is dan hoe de wetenschapscommunicatie van interdisciplinaire onderzoeksprojecten bewerkstelligd kan worden op een manier die rechtdoet aan de verschillende disciplinaire perspectieven die eraan meewerken. Wetenschapscommunicatie bestaat uit de processen van herformulering en hercontextualisering. In dit artikel geef ik een overzicht van bruikbare wetenschapscommunicatietools die deze processen kunnen bewerkstelligen. Daarna wordt hun toepasbaarheid in de geesteswetenschappen, sociale wetenschappen en natuurwetenschappen besproken. Of tools ingezet worden, hangt sterk af van het gekozen onderwerp, dat in te delen is op een schaal van levend versus niet-levend en toegepast versus fundamenteel. Tot slot wordt beargumenteerd dat de keuze voor nauwe of brede interdisciplinariteit een rol speelt bij de wetenschapscommunicatie over het interdisciplinaire inzicht. Het artikel laat docenten zien waarom studenten die werken aan interdisciplinaire projecten onderwijs nodig hebben in vaardigheden ten behoeve van wetenschapscommunicatie, en welke rol disciplinaire en interdisciplinaire inzichten spelen in dit type communicatie.