Waarom vrouwen voor het begijnhof kozen

Abstract

Kloosters huisvestten in de late Middeleeuwen meestal hooguit zestig broeders of zusters. Sommige begijnhoven daarentegen groeiden uit tot omvangrijke complexen met honderden bewoonsters. Historici weten niet 100 procent zeker wat jonge vrouwen erin aantrok, omdat er maar weinig levensverhalen van begijnen zijn opgetekend. Wel is er voor een latere periode cijfermateriaal beschikbaar. René van Weeren en Tine De Moor gebruiken dit om te achterhalen waarom katholieke vrouwen in Amsterdam in de vroegmoderne tijd kozen voor een leven als ongetrouwde begijn.