De ordeverstoorder in beeld. Praktijken van herkenning en registratie

Abstract

In deze bijdrage staan we stil bij het veiligheidsbeleid van Willem I. Uitgelegd wordt hoe de bestuurlijke inrichting van een veiligheidsapparaat niet alleen gericht was op directe dreigingen, maar een structurele vorm van orde en ordening wilde toepassen. Welke centrale ideeën en technieken werden er binnen het jonge koninkrijk ontwikkeld om ordeverstoorders in beeld te brengen? Wie of wat werden er als bedreiging ervaren? Betoogd wordt dat centrale praktijken van herkenning en registratie zich al in de vroege 19de eeuw begonnen af te tekenen en dat daarmee de scheidslijn tussen orde en wanorde werd bepaald.