Legitimiteit in meerlaagse waterveiligheid

Abstract

Terwijl private actoren zoals burgers geen directe verantwoordelijkheid dragen voor traditioneel watermanagement, vindt er bij het toepassen van meerlaagse veiligheid in stedelijke gebieden een verschuiving plaats in de verantwoordelijkheidsverdeling tussen publieke en private partijen. Belangrijk is dat deze verschuiving legitiem gebeurt. De manier waarop legitimiteit verkregen wordt, verschilt per sturingsarrangement. Drie voorbeelden laten zien dat bij publiek-private samenwerking legitimiteit verkregen wordt door participatie en deliberatie, terwijl meer publieke arrangementen steunen op evenredige belangenvertegenwoordiging en duidelijke communicatie.