Aesopus’ voorlopers in het oude Nabije Oosten

Abstract

Lang voordat Aesopus zijn fabels zou hebben uitgebracht, werden in het oude Nabije Oosten allerlei verhalen over dieren verteld en te boek gesteld. Zo zijn er Egyptische fabels die vrijwel identiek verlopen als die, welke de ‘vader van de fabel’ ons naliet; ze lijken er model voor gestaan te hebben, wat de vraag naar literaire afhankelijkheid oproept. Ook in Mesopotamië circuleerden dierenverhalen, en de vertelling die hier besproken wordt, vertoont frappante gelijkenis met een fabel uit Egypte die ook bij Aesopus voorkomt. In het oude Tweestromenland symboliseert het dierenverhaal echter niet de externe mensenwereld en houdt hij de lezer geen morele les voor. Was langs Eufraat en Tigris de fabel in eigenlijke zin dan geheel onbekend?