Causale relaties: een onomasiologische benadering

Abstract

Argumentatieve taalhandelingen zijn vaak indirect gerepresenteerd door epistemische of inhoudelijke causale relaties. Dergelijke relaties worden op verschillende manieren geïndiceerd. Hierdoor is de relatie tussen tekst en complexe argumentatie zeer indirect. In dit artikel worden twee argumentatieve teksten geanalyseerd. Deze analyses laten zien dat 50% van alle relaties ongemarkeerd zijn, dat gemarkeerde relaties gewoonlijk diep in de argumentatiestructuur zijn ingebed, dat conventionale indicatoren zelden voorkomen, en bovenal dat het veel moeite kost om tot een coherente argumentatieve interpretatie te komen.