Acupunctuur als complementaire behandelwijze bij de ziekte van Parkinson

Abstract

De ziekte van Parkinson is een aandoening die de zenuwen aantast (neurodegeneratieve aandoening) en kenmerkt zich door het voorkomen van bewegingsstoornissen. Daarnaast ervaren parkinsonpatiënten ook vaak moeilijkheden op mentaal, emotioneel en cognitief gebied. Parkinson komt in West Europese landen en Noord Amerika circa 80-240 keer per 100.000 mensen voor, vooral in de leeftijdscategorie van 50-80 jaar. Uit eerder onderzoek bleek dat acupunctuur een van de meest gebruikte alternatieve behandelwijzen bij de ziekte van Parkinson is. Om die reden heeft de Werkgroep Alternatieve Therapieën van de PVN de Wetenschapswinkel Biologie gevraagd om onderzoek naar het effect van acupunctuur bij parkinsonpatiënten te doen. Dit rapport doet daar verslag van. Dit inventariserende onderzoek is uitgevoerd door middel van een literatuurstudie, twee schriftelijke enquêtes en semigestructureerde interviews. De enquêtes, semi-gestructureerde interviews en literatuuronderzoek wijzen uit dat acupunctuur vooral een bijdrage levert op emotioneel en mentaal gebied. Dit kan indirect een positieve invloed hebben op motorische symptomen. Onduidelijk is of de emotionele en mentale verbeteringen veroorzaakt worden door het klinische effect van acupunctuur of vooral het psychologische effect, van een behandeling door een acupuncturist. De vraag of acupunctuur het gebruik van reguliere medicatie bij parkinsonpatiënten, en in het bijzonder die van levodopa kan uitstellen, is waarschijnlijk afhankelijk van het ziektestadium van de patiënten. Een vroeg stadium blijkt hiervoor een voorwaarde te zijn. Voorlopig duiden bevindingen er echter op dat vooral de progressie van de ziekte van invloed is op hoe lang een parkinsonpatiënt zonder zijn reguliere medicatie kan. Uit de resultaten van dit inventariserende onderzoek blijkt vooralsnog niet dat acupunctuur het reguliere medicijngebruik, en in het bijzonder levodopa, bij parkinsonpatiënten kan verminderen.