Stilstaan bij beweging : Over veranderende relaties tussen steden en mobiliteit

Abstract

In samenhang met de ontwikkeling van netwerken strekt de gebouwde omgeving zich over een steeds groter territorium uit. Daarnaast lijken de sociale, culturele en economische dimensies van verstedelijking zich steeds minder aan te trekken van de fysieke dimensie (Levende Stad, 2001; Bertolini en Dijst, 2003; Dematteis, 1988; Graham en Marvin, 2001). Bertolini en Dijst (2000, p. 39) stellen: “Het stedelijk leven is als het ware vluchtend geworden, losgeweekt van de fysieke stedelijke omgeving”. Het stedelijk leven zoekt naast de bestaande steden ook elders in de ruimte nieuwe ankerpunten (Bertolini en Dijst, 2000; 2003; Graham en Marvin, 1996). Zoals verderop in mijn oratie duidelijk zal worden, kunnen deze maatschappelijk-ruimtelijke ontwikkelingen grote, maar nog onbekende consequenties hebben voor het gebruik van stedelijke functies, zoals consumentenvoorzieningen en openbare ruimten, emancipatie en integratie van bevolkingscategorieën, het functioneren van vervoer- en communicatiesystemen en het functioneren van steden en stedelijke systemen