Johannes Maccovius (1588-1644) zijn bijdrage aan de ontwikkeling van de gereformeerde theologie van de zeventiende eeuw

Abstract

In de kerkelijke geschiedschrijving behoort Jan Makowsky (1588-1644) bepaald niet tot de categorie van auteurs die op enigerlei sympathie kunnen rekenen(1). Deze Poolse aristocraat en zwager van Rembrandt(2), die bijna dertig jaar lang theologie en filosofie doceerde aan de universiteit van Franeker (1615-1644), wordt in vrijwel elk handboek over de geschiedenis van de theologie afgeschilderd als een bon-vivant, die tegelijkertijd —mirabile dictu —een super-scholasticus van het ergste soort was.