Kroniek van het Europees strafrecht

Abstract

De uitdagingen die op de EU en haar lidstaten afkomen zijn niet gering. Tegelijkertijd valt op dat de vele actoren die betrokken zijn bij de verdere ontwikkeling van de rechtsruimte elkaar steeds minder makkelijk vinden. Op het niveau van beleidsontwikkeling worden nieuwe initiatieven steevast ontdaan van een ‘Europees verhaal’. Steeds meer is er sprake van een geométrie variable, waarin bepaalde lidstaten een uitzonderingspositie wordt gegund. Dossiers op het vlak van harmonisatie van straf- en strafprocesrecht komen maar niet gereed. Andere dossiers, zoals die van het EOM, worden ontdaan van alles wat naar centralisatie riekt. Decentralisatie en inbedding in het nationale recht is het devies. Waar enerzijds samenwerking meer dan ooit nodig is, zendt de wetgever dus als boodschap dat het nationale recht zo goed als het kon is gerespecteerd. Dat is een lastige boodschap om te verkopen. Nog opvallender is dat ook de zo vaak geprezen rechterlijke samenwerking in Europa averij heeft opgelopen.