Leugens met verrassende inzichten: populatiemodellen voor diergeneeskunde

Abstract

Wie zich bezig houdt met epidemiologische vraagstukken maakt op allerlei manieren gebruik van modellen. Zo zijn er diermodellen voor experimenten, geografische kaarten voor het rangschikken en interpreteren van ruimtelijke gegevens, economische modellen, statistische modellen voor de analyse van gegevens, denkmodellen van beleidsmakers die beslissingen moeten nemen bij uitbraken, en natuurlijk dynamische wiskundige modellen. Alhoewel dit heel verschillende invullingen van het woord “model” zijn, is er ook veel gemeenschappelijk. Het zijn allemaal abstracte karikaturen van de werkelijkheid, gebaseerd op noodzakelijk incomplete informatie en veronderstellingen, gevat in denkregels of rekenregels. Gemeenschappelijk hebben alle modellen ook dat ze per definitie fout zijn of, zoals we in onze titel zeggen: gelogen. Sommige modellen zijn echter fouter dan andere en iets dat fout is kan, zoals we zullen zien, toch heel waardevol zijn als het op de juiste manier gebruikt wordt.