Jong wonen: de gewoonste zaak van de wereld?

Abstract

Als het om wonen gaat, denken we vaak in stereotype beelden. Ook bij het plannen en ontwikkelen van wijken lijken we weinig rekening to houden met de belevingswereld van de individuele mens. We gaan uit van concrete parameters als programma's, doelgroepen, budgetten en dichtheden. We spreken over teefstijlen, maar zijn die ook gebaseerd op de wensen van de individuele gebruiker? Een groep die zelden wordt genoemd maar zeer relevant is op de lange termijn, zijn jongeren in de leeftijdsgroep van 16 tot 27 jaar. Zij zijn immers de (aankomende) toetreders op de woningmarkt en zullen voor korte of langere tijd de klant van de corporatie zijn. 'Hoe jonger, hoe gelukkiger' concludeert bet CBS in haar onderzoek Jeugd, feiten en cijfers 2001. Maar weten corporaties wet voldoende wat deze aankomende klanten beweegt? Waarom kiezen juist zij voor een stedelijke omgeving? De stad is voor jongeren een ontmoetingsplaats voor gelijkgestemden op weg naar volwassenheid. Maar woningcorporaties laten juist deze groep met de minste middelen over aan de grootste marktwerking. Het Aedes-Forum voor Inspiratie en Zingeving vroeg Paul Schnabel, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, naar de wensen van jongeren. Wat beweegt hen? Wat is hun kijk op de toekomst als bet gaat om de kwaliteit van leven?