De (on)voorspelbaarheid van ruimtelijk handelen

Abstract

De Nijmeegse hoogleraar Ernste maakt zich zorgen over de verklarende kracht van de geografische theorievorming. Ruimtelijke actoren lijken zich steeds minder voorspelbaar te gedragen. Niet alleen is hun gedrag niet langer te voorspellen, ook achteraf is het lastig te reconstrueren waarom er zus of zo gehandeld is. Het ruimtelijk gedrag lijkt een hoge mate van willekeur te krijgen, een hoge mate van irrationaliteit. Ernste ziet daarin een belangrijke uitdaging voor de geografische theorievorming. Immers, als ruimtelijk gedrag zich aan onze theorievorming gaat onttrekken, is het slecht met de geografie als wetenschap gesteld. Om die dreiging te keren roept Ernste de hulp in van Helmuth Plessner, biologisch antropoloog uit het begin van de vorige eeuw. Voor mij is het evenwel de vraag of het nodig is deze ‘buitenstaander’ in te roepen voor het oplossen van onze problemen. Is de geografische traditie van zichzelf niet rijk genoeg om op deze problematiek een antwoord te geven?