Werkgevers worstelen met Abraham (en Sara): 50-plussers nog weinig in tel

Abstract

De vergrijzing van de Nederlandse beroepsbevolking schrijdt in rap tempo voort en steeds meer werkgevers worden ook binnen hun eigen organisatie met die vergrijzing geconfronteerd. Uit de hier gepresenteerde resultaten van een steekproefonderzoek onder arbeidsorganisaties blijkt dat volgens veel werkgevers verdere vergrijzing van het personeelsbestand vooral kosten met zich meebrengt. Op het punt van de baten heeft men geen hoge verwachtingen. Het personeelsbeleid ten opzichte van oudere werknemers kan vooral worden gekarakteriseerd als ‘ontzie’-beleid: oudere werknemers mogen meer en hoeven minder. Dit beleid drijft de kosten van de vergrijzing van het personeelsbestand alleen nog maar verder op. Maatregelen om de baten te vergroten – bijvoorbeeld via investeringen in het menselijk kapitaal van oudere werknemers – worden slechts in beperkte mate genomen. Oudere werknemers worden nauwelijks beschouwd als een remedie tegen de (dreigende) schaarste aan personeel die voor steeds meer organisaties werkelijkheid wordt.