De oudste in situ-walvis van Nederland afkomstig van het noordwestelijk deel van de Sint-Pietersberg, Maastricht

Publication date

2020

Authors

van Vliet, H.J.
Jagt, John
Schulp, Anne S.ORCID 0000-0001-9389-1540ISNI 0000000112948139
Bosselaers, Mark

Editors

Advisors

Supervisors

DOI

Document Type

Article
Open Access logo

License

taverne

Abstract

In 2014 kreeg een aantal walvisbotten in een vitrine op de eerste verdieping van het Natuurhistorisch Museum Maastricht dan eindelijk de aandacht die ze verdienen. Ze waren al gevonden in het voorjaar van 1979 in de ENCI-groeve. Op het eerste gezicht niet veel bijzonders, of verschillend van de walvisbotten in dezelfde vitrine, van andere Limburgse vindplaatsen, maar des te interessanter omdat de 'ENCI botten' gedateerd waren als Oligoceen. Uit het Oligoceen zijn niet veel walvisresten bekend en al helemaal niet uit West-Europa. Dit riep om nader onderzoek! Er volgde een uitgebreide zoektocht in de vakliteratuur en uiteindelijk een offi cieel artikel (Van Vliet et al., 2019). Gaandeweg moest de datering worden bijgesteld; niet Oligoceen-de resten bleken nog ouder: Laat-Eoceen! De 'ENCI walvis' was onlangs het kernstuk van een speciale expositie in het Natuurhistorisch Museum Maastricht (mei tot januari 2020).

Keywords

Taverne

Citation

van Vliet, H J, Jagt, J, Schulp, A S & Bosselaers, M 2020, 'De oudste in situ-walvis van Nederland afkomstig van het noordwestelijk deel van de Sint-Pietersberg, Maastricht', Grondboor & Hamer, vol. 74, no. 1, pp. 14-20.