Conserveren in Maastricht De lessen van de sprong in het diepe

Abstract

Gevraagd: kommer en kwel, zo luidde de oproep van Marianne Pothoven - op zoek naar vaknieuws - in een eerder nummer van dit blad. Haar aansporing gold in eerste instantie rampzalig verlopen projecten, zoals zij het noemde, met name projecten in de IT-sfeer. Niet dat ik mij meteen geroepen voelde aan haar oproep gehoor te geven, maar niettemin zette zij mij aan het denken. Kommer en kwel zijn immers geen autonome begrippen die te pas en te onpas tussen de regels van al die projectrapportages door te bespeuren zijn. Kommer en kwel zijn functionele begrippen, die meestal in dienst staan van een hoger doel, een eindresultaat dat misschien niet meteen, maar toch zeker op langere termijn bereikt wordt. Al deze (vermeend mislukte) projecten vervullen op die manier dus tevens de rol van leerschool. Het spel is net zo belangrijk als de knikkers. Kortom: genoeg argumenten om te reageren.