De patiënt met een eetprobleem

Abstract

Voedings- en eetstoornissen komen zowel bij kinderen als bij volwassenen voor. De pica en de ruminatiestoornis komen vooral bij jonge kinderen voor, de andere voedings- en eetstoornissen (anorexia nervosa (AN), boulimia nervosa (BN), binge eating disorder (BED) en de restrictieve voedselinnamestoornis (ARFID)) komen vooral bij adolescenten en volwassenen voor. AN en BN hebben bij respectievelijk 10 % en 5 % van de mensen die eraan lijden, een dodelijke afloop. Eetstoornissen gaan op den duur altijd gepaard met lichamelijke klachten. De huisarts kan twee eenvoudige vragenlijsten (ESP en SCOFF) en de signalenkaart uit de Zorgstandaard Eetstoornissen gebruiken om het vermoeden op een eetstoornis te staven. Zeker bij AN is een verwijzing naar de specialistische GGZ geïndiceerd, waarbij tijdens een eventuele wachttijd de lichamelijke conditie van de patiënt zorgvuldig gemonitord dient te worden. Kinderen en adolescenten met AN dienen tevens naar een kinderarts verwezen te worden als de huisarts AN vermoedt.