Tijd in het Brein: de illusie van het nu

Abstract

Tijd lijkt een eenvoudig begrip. De toekomst wordt het heden en het heden wordt het verleden. Geleidelijk, maar onontkoombaar. Een kind leert al snel dat tien minuten in de speeltuin veel korter lijken dan tien minuten wachten bij de tandarts. In onze ervaring verstrijkt de tijd in horten en stoten. Aan het begin van een vakantie ligt de tijd eindeloos voor ons, terwijl het aan het eind de vakantie voorbijgevlogen lijkt. Van korte, gevaarlijke gebeurtenissen zoals auto-ongelukken wordt vaak beschreven dat ze vertraagd leken, als in slowmotion, of zelfs dat de tijd helemaal leek stil te staan. Tijd mag dan in natuurkundige zin eenvoudig zijn, maar de beleving ervan is dat allesbehalve.